Òsek

Òsek Osiek (pòl.)
Òdjimk
Spòdlowé pòdôwczi
Wòjewództwò	pòmòrsczé
Kréz	wejrowsczi
Gmina	Lëniô
Szôłtëstwò	Òsek
Szôłtës	Józef Flórczik
Czerënkòwi numer (do 2005)	58
Pòcztowi kòd	84-223
Registr. tôfle	GWE
SIMC	0165600

Òsek (pòl. Osiek) – zgrëpionô, gbùrskô wies, jakô leżi w zôpadnym dzélu gminë, na zberkù dolëznë Łebë. Pierwòsznô pòzwa wsë – Òseczi – wskazëje na militarné znaczenié negò môla w strzédnëch stalatach, jaczi zajimał pas wëcãtégò lasu (dzysô më bë rzeklë zaseczi), òsłaniającégò krótkò pòłożoną przëszlôgã w Tłuczewie.

Historiô

Pierszé wiadło ò Òsekù pòchôdô z 1342 rokù. Bëło to òsedlé założoné na pòlsczim prawie, słëchającé do lãbòrsczi zemi. Òd 1466 rokù Òsek razã z lãbòrską zemią słëchôł do zôpadnopòmòrsczich ksyżëców i béł greńczną wsą. W 2. pòłowie 16. stalatégò wies bëła dobrã pòmòrsczi familie Bòchenów. W kùńcu 19. stalatégò òsecczi majątk słëchôł do rodzëznë Zielke mającë 532 ha gruńtu. Szpecjalizowelë sã tuwò w chòwie òwców. W latach 1920-1945 bëła to miemieckô greńcznô wies.

Galeriô

• 
  Las kòl Òseka
• 

Czekawinczi

Òdwiedzającë Òsek, wôrt wëbrac sã nad Łebã, jakô płënie na nordã òd wsë, w nié za baro szeroczi dolëznie, òtoczony przitczima, zalesonyma grzëpama. Wedle rzéczi prowadzy droga do dôwnégò młina w Tãpczu i pałacu w Paraszënie.

---

W Òsekù stoji szlachòta Jablóna – Dëcha ze szlachù "Pòczuj Kaszëbsczégò Dëcha" w gminie Lëniô.

Bùtnowé lënczi

Commons: Òsek – Zbiérk òdjimków na Wikimedia Commons

• 1.) Osiek w „Geògraficznym słowôrzu Pòlsczégò Królestwa i jinëch słowiańsczich krajów”