Gerat Labùda

Gerard Labùda (pòl. Gerard Labuda; ùr. 28 gòdnika 1916 w Nowi Hëce kòl Kartuz, ùm. 1 rujana 2010 w Poznaniu – kaszëbsczi dzejownik, znajôrz strzédnowiekù, profesor. Ùcził sã w Lëzënie, Wejrowie, a pòtemù w Pòznaniu. Béł rektorã Pòznańsczégò Ùniwersytetu w latach 1962–1965. Ten Ùniwersytet je wôżnym môlã m.jin. dlô kaszëbiznë. To béł m. jin. doctor honoris causa Gduńsczégò Ùniwersytetu i Szczecëńsczégò Ùniwersytetu. Òd 1994 rokù béł czestnym mieszkańcem Gardu Gduńsk. Mieszkôł w Pòznaniu.

Aùtor dokôzów pòswiãconëch m. jin. Kaszëbóm. W 1996 rokù òn pisôł, że pierszi rôz miono kaszëbsczégò ôrtu wëstąpiło 19 strëmiannika 1238 ròku w dokùmeńce wëstawionym przez papieża Gregòra IX, gdze je nazwóné ksyżã Kaszëb Bògùsłôw duce Cassubie. Pòtemù w titlu zôpadno-pòmòrsczich ksyżãtów bëło dux Slavorum et Cassubie. Barnim III (1320–1368) miôwôł w titlù dux Cassuborum (ksyzã Kaszëbów - lëdzy, chtërny gôdalë pò kaszëbskù).

Za żëcégò béł òdznaczony Kòmańdérsczim Krziżã z Gwiôzdą Òrderu Òdrodzeniegò Pòlsczi i jinyma odznaczeniama. Òn béł wëprzédniony przëznôwónym przez Karno Sztudérów „Pòmòraniô” Medalã Stolema, a chcôł bëc pòchòwóny na Kaszëbach. Jegò grób je w Lëzënie, téż tu je òd 2016 rokù jegò widzałô szlachòta. We Wejrowie je Ksążnica profesora Gerata Labùdë.

Pismiona (wëbiérk)

Studia nad początkami państwa polskiego, 1946.
Słowiańszczyzna pierwotna, Warszawa 1954.
Fragment dziejów Słowiańszczyzny Zachodniej, t. 1-3, Poznań 1960, 1964, 1975.
Dzieje Zakonu Krzyżackiego w Prusach. Gospodarka-Społeczeństwo-Państwo-Ideologia (wraz z Marianem Biskupem), Gduńsk 1986,
O Kaszubach, Gdynia 1991,
Kaszubi i ich dzieje, Gdańsk 1996.
Historia Kaszubów w dziejach Pomorza t.1 Czasy średniowieczne, Gduńsk 2006
Rozważania nad teorią i historią kultury i cywilizacji Wydawnictwo Poznańskie 2008.

Òbaczë téż

Medal Stolema

Bùtnowé lënczi

Commons: Gerat Labùda – Zbiérk òdjimków na Wikimedia Commons

To je blós ùzémk artikla. Rôczimë do jegò rozwicégò.