Stanisłôw Pestka

Stanisłôw Pestka (ps. J. Zbrzyca) (ùr. 8 łżëkwiata 1929 w Rolbikù, ùm. 2 łżëkwiata 2015 w Gduńskù) – piesniodzejôrz pôłniowich Kaszëb, zaczął pisac pòd cëskã Jana Karnowsczégò. Wëdôł zbiérczi Południca (1976), Wizrë ë duchë (1986) i jin., òbjimającé ùsôdzczi artisticzno nowé, intelektualné, grãdé jãzëkòwò i òriginalné, nafùlowóné mòwnyma swòjiznama z jinëch strón Kaszëb (np. ùmiarti, skarń), òdchôdającą w przeszłotã słowizną (np. ògnarëjô) czë neòlogizmama (np. zéwia, zéwiszcza), téż mëslowyma metafórama. Ta pòezja je òdwôżnym artisticznym eksperimeńtã. Zajimné są téż jegò felietónë (pòd ps. Krëban z Milachòwa). Òn béł swégò czasu przédnym redaktorem "Pomeranii". Dolmacził wiérztë G. Carducci'égò, I. Bunina i A. von Chamiso.

Òd 1958 béł nôleżnikã Kaszëbskò-Pòmòrsczégò Zrzeszeniô, w latach 1976–1980 ë 1992–1994 przédnikã Przédnegò Zarządu. Należôł do nôleżników zakłôdôczów Kaszëbsczégò Jinstitutu (1996), wëlôzł w skłôd pierszégò zarządu Jinstitutu.

Ùmiarł w Gduńskù, pòchòwóny na smãtôrzu Srebrzëskò (rejón IV, terasa I-1a-20).

Bibliografiô

• Bibliografiô w serwisu „Polska Bibliografia Literacka”

Bùtnowé lënczi

Commons: Stanisłôw Pestka – Zbiérk òdjimków na Wikimedia Commons