Rodzôcz
Wëzdrzatk
Rodzôcz (abò genetiw[1]; łac. genitivus, genetivus) – jeden òd zanôleżnëch przëpôdków, chtëren w jãzëkach swiata òznôczô na ògle stósënczi przënôleżnoscë. Òprócz tegò zjiscywô téż régã jinëch fùnkcji, co òdróżniô gò òd possessivusa (jinégò pòdóbnégò przëpôdkù, chtëren wërôżô równak leno przënôleżnosc).
W słowiańsczich i bôłtëcczich jãzëkach rodzôcz pòjawił sã w rezultace sparłãczeniô indoeùropejsczégò genetiwa i ablatiwa i zachòwôł tak jegò kùnôszk, jak i fùnkcjã (brëkòwóny je w znaczeniu pòczątkòwégò pùnktu ruchù, z taczima przëmiónkama, jak „z” abò „òd”).
Rodzôcz je m.jin. jednym òd sétmë przëpôdków kaszëbsczégò jãzëka.
Przëpisczi
[edicëjô | editëjë zdrój]- ↑
„Ùchwôlënk nr 7/RJK/2012 z dnia 29.06.2012 r. w sprawie stosowaniô słowiznë sparłãczony z gramaticzną terminologią – fleksjô
Uchwała nr 7/RJK/12 z dnia 29.06.2012 r. w sprawie stosowania słownictwa związanego z terminologią gramatyczną – fleksja”
, [w:]
Biuletin Radzëznë Kaszëbsczégò Jãzëka (2012), Kaszëbskò-Pòmòrsczé Zrzeszenié, Gduńsk 2012, s. 38. (csb,pl)