Królowie jadą
Wëzdrzatk
Królowie jadą – to je znanô kòlãda z Kaszëb, chterny dzél (sztrofczi 3-5) napisôł Sztefan Bieszk.
Słowa w stôrim pisënkù
[edicëjô | edituj kòd]1.
Królowie jadą z wialgą paradą, a skąd, skąd?
Od wschodu słuńca, szukają kuńca zbawieniô swojégo.
2.
Chtëż o ti dobie zapłacze w żłobie, a chto, chto?
Bóg w stajni ony, dzys narodzony lëdzóm sę pokôzôł.
3.
Jesta hałasë, w tim nocnim czasë, wa czëlë?
Bë szlë pastuszë, słowu posłëszni, co rzeklë Anielë.
4.
Cëż to za gwiôzda, królewskô jôzda, wiéta wa?
Trzech Magów jedze, Bóg sóm jich wiedze, do Emanuela.
5.
Madźi pobożni nie jidą próźni, a cëż më?
Ni gęsë tłësti, le serce czësté i ti kąsk miłotë!
Òbaczë téż
[edicëjô | edituj kòd]Lëteratura
[edicëjô | edituj kòd]- Kaszëbsczié kolędë ë godowé spiéwë / zebr. i wstępnie oprac. Władysław Kirstein ; [wybór i przygot. do druku Jerzy Stachurski ; wstęp Józef Borzyszkowski]. Gdańsk : Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie, 1982, s. 67
Bùtnowé lënczi
[edicëjô | edituj kòd]
Commons: Królowie jadą – Zbiérk òdjimków na Wikimedia Commons