H
Wëzdrzatk

H, h – ósmô lëtra pòdstawòwégò łacyńsczégò alfabétu, brëkòwónô prakticzno w kòżdim alfabéce na łacyńsczim spòdlim. Lëtra ta pòchòdzy òd grecczi lëtrë Eta (Η, η) i fenicczi het.
Nôczãscy òznôczô spółzwãk [h]. We wespółczasnëch jãzëkach mòże oznôczac równak téż regã jinëch zwãków, na przëmiôr [x], [ħ], [0̸], [ɦ], [ɥ], [ʜ].
W kaszëbsczim alfabéce je dwanôstą lëtrą[1].
Òbaczë téż
[edicëjô | edituj kòd]Przëpisë
[edicëjô | edituj kòd]- ↑
„Ùchwôlënk Nr 7/RKJ/10 z dnia 06-07-2010 r. w sprawie szëkù kaszëbsczégò abécadła”
, [w:]
Biuletin Radzëznë Kaszëbsczégò Jãzëka (2010), Kaszëbskò-Pòmòrsczé Zrzeszenié, Gduńsk 2010, s. 115. (kasz.)
Bùtnowé lënczi
[edicëjô | edituj kòd]
Commons: H – Zbiérk òdjimków na Wikimedia Commons
- 🚧To je blós ùzémk artikla. Rôczimë do jegò rozwicégò.
Jinternetowé encyklopedie (lëtra łacyńsczégò alfabétu):