B

Z Wikipedia
Skòczë do: nawigacëji, szëkbë
Bb

B, b – drëgô lëtra pòdstawòwégò łacyńsczégò alfabétu, ùżiwónô prakticzno w kòżdim alfabéce na łacyńsczim spòdlim. Lëtra ta pòchòdzy òd grecczi lëtrë beta (Β, β). Nôczãscy òznôczô spółzwãk [b], chòc mòże oznôczac téż jiné zwãczi, m.jin. [p] i [v].

W kaszëbsczim alfabéce je czwiôrtą lëtrą[1].

Przëpisczi[edicëjô | editëjë zdrój]

  1. Ùchwôlënk nr 7/RKJ/10 z dnia 06.07.2010 r. w sprawie szëkù kaszëbsczégò abécadła, „Biuletin Radzëznë Kaszëbsczégò Jãzëka” 2010, s. 115