Termòméter
Wëzdrzatk

Termòméter – ùrządzenié do mierzeniégò temperaturë pòstrzédną metodą, na spòdlim zmianë pòd cëskã temperaturë termòmetriczny włôscëwòscë termòmetricznégò cała[1]. Syg mierzonëch temperaturów a zastosowaniów termòmétra we wiôldżim stãpieniu zanôlégô òd termòmetricznégò cała a termòmetriczny włôscëwòscë. Termòméter mòże słëżëc do mierzeniégò jaczi le temperaturë w kònkretnym zakresu abò pòkazéwaniégò blós wëbrónëch wôrtnosców temperaturë (wskôzczi temperaturë).
Ôrtë termòmétrów
[edicëjô | edituj kòd]Pòdzél termòmétrów ze wzglãdu na métel dzejaniégò
[edicëjô | edituj kòd]- ceczowi termòméter – kòrzistô ze zjawiszcza cepelny rozszérzalnoscë ceczë (wic rtãcë abò alkòholu):
- rtãcowi termòméter – dlô temperaturów od −38 °C (temp. topnieniégò rtãcë) do +356 °C (temp. wrzeniégò rtãcë),
- termometr alkoholowy – dlô temperaturów od −70 do +120 °C; np. jizbòwi termòméter;
- bimetalowi termòméter, w jaczim brëkòwónô je różnica w cepelny rozszérzalnoscë dwùch metalów;
- gazowi termòméter – robòcym dzejnikã je gaz roboczym jest gaz, mierzoné są paramétrë gazu, np. òbjim przë stałim cësnienim abò cësnienié przë stałim òbjimie;
- ropny termòméter – kòrzistô ze zanôleżnoscë cësnieniégò nasëcony ropë òd temperaturë, brëkòwóny np. w aùtołowëch termòstatach;
- radiacyjny termòméter – dzejô na spòdlim pòmiaru parmieniowaniô emitowónégò przez cała (np. pirométer abò termòwizyjnô kamera);
- elektriczny termòméter – kòrzistô z cëskù temperaturë na elektriczné włôscëwòscë materiałów brëkòwónëch do bùdacje czujników:
- rezystancyjny termòméter – kòrzistô ze zanôleżnoscë rezystancje metalów a półprzewòdników òd temperaturë. Materiałë brëkòwóné w te zortu czujnikach:
- platëna,
- bronks,
- półprzewòdniczi,
- szpecjalné stopë (zdrzë termistór),
- termòméter kòrzistający ze zmianë różnicë pòtencjałów na stikach rozmajitëch materiałów z temperaturą mët:
- rezystancyjny termòméter – kòrzistô ze zanôleżnoscë rezystancje metalów a półprzewòdników òd temperaturë. Materiałë brëkòwóné w te zortu czujnikach:
- magneticzny termòméter (paramagneticzny) – do pòmiaru temperaturów mniészëch jak 1 kelwin.
Pòdzél termòmétrów ze wzglãdu na namienienié
[edicëjô | edituj kòd]- lékarsczi termòméter – syg temperaturów: òd 35 do 42 °C ( elektroniczné termòmétrë òd 32 °C do 42 °C); jegò òdmianą je òwùlacyjny termòméter; to są termòmétrë maksymalny temperaturë;
- meteòrologiczny termòméter – skłôdający sã z dwùch termòmétrów, maksymalnégò i minimalnégò;
- zaòknowi termòméter – syg temperaturów: òd −50 do 50 °C;
- jizbòwi termòméter – syg temperaturów: òd 0 do 40 °C;
- labòratorijny termòméter – syg temperaturów: baro rozmajiti (wic òd 0 do 150 °C).
Historiô
[edicëjô | edituj kòd]Pierszi termòméter – jinszi òd znónëch dzysdnia – wënalôzł w 210 rokù p.n.e. grecczi pisôrz a mechanik – Filón z Bizancjum.
Pierszi precyzyjny termòméter pòwstôł w XVIII stalatim, stwòrzony przez gduńczana Gabriela Fahrenheita.
Galeriô
[edicëjô | edituj kòd]- Elektroniczny lékarsczi termòméter
- Alkòholowi zaòknowi termòméter
- Meteòrologiczny termòméter, minimalno-maksymalny
Òbaczë téż
[edicëjô | edituj kòd]Przëpisë
[edicëjô | edituj kòd]Bùtnowé lënczi
[edicëjô | edituj kòd]
Commons: Termòméter – Zbiérk òdjimków na Wikimedia Commons
Aùtoritatiwnô kòntrola (instrument meteorologiczny):
Jinternetowé encyklopedie: