Serbsczi jãzëk
| српски srpski | |
|---|---|
| Òbsëga | Serbskô, Czôrnogóra, Bòsnijô ë Hercegòwina ë jine |
| Lëczba mówiącëch | 12 milionów[1] |
| Pòchodzeniowe régòwanié | Jindoeùropejsczé jãzëczi |
| Alfabét | łacëzniany ë cërylica |
| Òficjalny sztatus | |
| Ùrzãdny jãzëk | Serbskô, Czôrnogóra, Bòsnijô ë Hercegòwina |
| Regùlowany òb | Radzëzna Sztandarizacëji Serbsczégò Jãzëka |
| Kòdë jãzëka | |
| ISO 639-1 | sr |
| ISO 639-2 | scc (B), srp (T) |
| ISO 639-3 | srp |
| SIL | SRP |
Serbsczi jãzëk (cрпски, srpski) to jedna z ùrëchtowónëch wersëji sztokawsczégò dialektu, brëkòwóny bez Serbòw ë Czôrnogòrców w Serbsczi, Czôrni Gòrze, Bòsni ë Hercegòwinie ë jinëch krajach.
Òbaczë téż
[edicëjô | editëjë zdrój]