Marión Selin

Marión Selin (pòl. Marian Selin; ùr. 18 maja 1937 rokù w Jastarni – ùm. 12 lëpińca 2016 rokù) – wiele lat béł chòreògrafã w Dodomie Kùlturë w Pùckù. Òd 1991 rokù béł kùstoszã chëczë – mùzeùm w Jastarny. Jakno pisôrz zadebiutowôł w 1966 r. w cządnikù „Litery” wiérztą Mój bôcyk. Liriczi a prozatorsczé dokôzë pùblikòwôł m.jin. w pismionach: „Norda” (kaszëbsczi dodôwk do „Dziennika Bałtyckiego”) i „Naji Gòchë”. Wiérztë Selina bëłë dolmaczoné na czesczi. W 2000 béł wëprzédniony Medalã Stolema, jaczi nadôwóny je bez sztudérsczé karno „Pomorania”.

Ùtwórstwò

Kaszubski kwiat (1982, zbiérk wiérztów pò kaszëbskù i pòlskù)
Niech wiater niese piesń (1996, zbiérk wiérztów pò kaszëbskù)
Piesniôrz rëbacczégò żëwòta (Wejherowo-Gdynia 2016, antologiô wiérztów, piesniów z nótama, artiklów a wëbrónëch òpòwiescy, w tim téż wòdewil Broduzë).

Bùtnowé lënczi

Commons: Marión Selin – Zbiérk òdjimków na Wikimedia Commons

To je blós ùzémk artikla. Rôczimë do jegò rozwicégò.