Dôlëbóg
Dôlëbóg òznôczô dobrégò bòga, co daje: żëcé, zdrowié, ùrodzaj, żëwnotã, pògòdã dëcha i wieczné zëcé w niji, to je w niebie. Prosti lud gôdiwôł pierwi Dôlëbóg na Belbòga.
Mieństwò dôlëbóg przedërchałë przez dłudżié stalati do naszich czasów i żëje jesz do dzys ù kaszëbsczigò lëdu w gôdkach, pòwiòstkach i brawãdach. Jész dzys zarzékają sã lëdze: Chòc Dôlëbóg! Délëbóg je téż ùżiwóné jakò słowò przësãdzi: Dôlëbóg jo, jô gò tam widzył...
Przëpisë
[edicëjô | edituj kòd]Bibliografiô
[edicëjô | edituj kòd]- Aleksander Labuda Bògowie i dëchë naj przodków, Bolszewo 2008
Bùtnowé lënczi
[edicëjô | edituj kòd]
Commons: Dôlëbóg – Zbiérk òdjimków na Wikimedia Commons