Pelplëno

Pelplin (pòl. Pelplin, niem. Pelplin) – gard w dërszewsczim krézu. Terô tu je katédra. Òd 1821 rokù bëła tu chełmińskô diecezjô ze stolëcą w tim gardze. Sztôłconé tu czedës w seminarii ksãża, bëlë przëszëkòwóné do starë ò dësze w pòlsczim i górnomiemiecczim jãzëkù. W zacht dzélu bëlë i są tu téż przedstôwcowie Kaszëbów. Tuwò béł téż pòmòcnym biskùpã Kònstantin Dominik. Znóné je tu Karno Kaszëbòlogów. W seminarii mòże je ùczony kaszëbsczi jãzëk. Terô to dali je stolëca pelplińsczi diecezji.

We zdrojach

abbas Doberanensis 1258, de Doberanensi ecclesia 1258, Samburia 1258, quam Doberanensis ecclesia 1260, de Doberan 1260, ecclesie videlicet Doberanensis ecclesia 1261, Novum Doberan 1274, Polplin 1274, videlicet Montem Sanctae Marie 1277, Novo Doberan Cysterciensis 1284, Polpelin 1290, Pelplin 1295, Polplyn 1298, de Polplin 1298, de Polpelin 1306, de Polplyn 1309, de Peplin 1310, Peplin 1312, Polplin 1312, Polpelin 1312, Polplin 1334, Polpelin 1334, Polpelin 1342, 1349, 1402-1415, von Polpelyn 1412, Pelplin 1476, Peplyn 1476, monasterium Polpelin 1570, Poblin 1575 (1579), Pelplin 1583, z Pelplinem 1664, Pelplin 1682, kòl 1790, gwar. Pelplin, w Peplënie (Ramułt))

Òbaczë téż

Kònstantin Dominik

Lëteratura

J. Borzyszkowski, J. Mordawski, J. Treder: Historia, geografia, język i piśmiennictwo Kaszubów; J. Bòrzëszkòwsczi, J. Mòrdawsczi, J. Tréder: Historia, geògrafia, jãzëk i pismienizna Kaszëbów, Wëdowizna M. Rôżok przë wespółrobòce z Institutã Kaszëbsczim, Gduńsk 1999, s. 55.