Przejdź do zawartości

Miłota

Ze starnë Wikipedia
Symbòl serca pòwszechno parłãczony je z miłotą

Miłota – ôrt wseczëcô[1], zachòwaniów, pòstawów[2] i midzëlëdzczich łączbów. Pòjãcé miłotë je rozsãdzywóné w psychòlogii, filozofii i w rozmajitëch religiach. Òbjimô sëlné a colemało pòzytiwné emòcjonalné a psychicznë stanë, nôczãscy miłotã òdnôszô sã do ùczëcô mòcny cygniączczi ë emòcjonalnégò przërzeszeniô. Miłota biwô téż témą kùńsztu a inspiracją do nie, np. dlô malëtwë czë lëteraturë.

W chrzescëjaństwie definiuje sã jã jakno „dążenié jistotë do dobra”[3], trzimónô je za nôwôżniészą bëlnotã (1 Kòr 13,13) a cwëk żëcô człowieka[4].

Etimòlogiô

[edicëjô | edituj kòd]
Stanisłôw Wëspiańsczi, Macerziństwò (1905)

Słowò miłota notérowóné je w słowarzu Jana Trepczika[5]. Jiné słowarze nôczãscy pòdôwają fòrmã miłosc[6][7][8] (sufiksë -osc a -ota są colemało wëmienné w kaszëbsczim jãzëkù), jakô pòchôdô òd prasłowiańsczégò *milostь òznôczającégò „miłoserdzé”, „wespółczëcé”[9]. No słowò je skrewnioné ze znankòwnikã miłi – òba pòchôdają z praindoeùropejsczégò dërżenia *m(e)iH-[10].

Zortë miłotë

[edicëjô | edituj kòd]

Stôrogrecczi pòdzél

[edicëjô | edituj kòd]

W stôrożëtny grece to dało pòdzél na rozmajité òdmianë miłotë. Nen pòdzél miôł wiôldżi cësk na kùlturã zôpadny cywilizacje, w tim Kaszëb. Wëapartniô sã hewò taczé zortë:

  • στοργή (storgḗ) – familijnô miłota, przédno midzë starszim a dzeckã, ale téż wseczëcé drëchów, lëdzy do swòjich zwierzãt, czasã nawetka miłota do zemi, kraju czë spòrtowégò klubu[11][12].
  • φιλία (philía) – przëjacelskô, platonicznô miłota, głãbòczi drëszny stosënk do drëdżi persónë.
  • ἔρως (érōs) – romanticznô, czëcowô miłota midzë mùlkama.
  • φιλαυτία (philautía) – samòùwielbienié, narcysticznô miłota, miłota do samégò se.
  • ξενία (xenía) – gòscynnosc, baro wôżnô w grecczi kùlturze.
  • ἀγάπη (agápē) – bezwarënkòwô miłota Bòga do lëdzy a lëdzy do Bòga, nôbëlniészi zort miłotë – nôczãscy wëstãpiwô w kònteksce chrzescëjaństwa.

Òbaczë téż

[edicëjô | edituj kòd]

Przëpisë

[edicëjô | edituj kòd]
  1. Miłość, w: Włodzimierz Szewczuk (red.), Encyklopedia Psychologii, Warszawa 1998, s. 250.
  2. Felix M. Bernardo, Erica Owens, Love, [w:] Edgar F. Borgatta, Rhonda Montgomery (editorzë), Encyclopedia of Sociology. Vol. 3, New York, 2000.
  3. Arkadiusz Gudaniec: Miłość. [w:] Powszechna Encyklopedia Filozofii. Lublëno, Polskie Towarzystwo Tomasza z Akwinu, 2000. [przëstãp 2014-05-12].
  4. KKK 218-221, 599-618, 1749-1775, 1822-1829, 2083, 2093-2094, 2196.
  5. Trepczik, Jan, Słownik polsko-kaszubski. Tom pierwszy, A-Ó, 1994, str. 317, ISBN 83-85011-73-0
  6. Ramùłt, Sztefón Słownik języka pomorskiego, czyli kaszubskiego, Gdiniô, 2017, str. 211, ISBN 978-83-7591-586-0
  7. Lorentz, Friedrich, Slovinzisches Wörterbüch. Erstes Teil, A–Ɵ, Piotrogard, 1908, str. 647
  8. Zëchta, Bernat Słownik gwar kaszubskich na tle kultury ludowej. Tom III Ł-O, Wrocłôw–Warszawa–Krakòwò, 1969, str. 170
  9. Trubaczow, Òleg, Этимологический словарь славянских языков, выпуск 19. (*męs(,)arь – *morzakъ) [Etimòlogiczeskij słowar' sławianskich jazykòw, wipùsk 19. (*męs(,)arь – *morzakъ)], Mòskwa, 1992, str. 39
  10. Derksen, Rick Etymological Dictionary of the Slavic Inherited Lexicon, 2007, str. 317
  11. Bodson, Liliane (21.07.2005 r.) [2000]. "Motivations for pet-keeping in Ancient Greece and Rome: a preliminary survey". [w:] Podberscek, Anthony L.; Paul, Elizabeth S.; Serpell, James A. (editorzë). Companion animals and us: exploring the relationships between people and pets (reprint, ùprawiony wëdôwk). Cambridge University Press. str. 35. ISBN 9780521017718.
  12. Vareekal, George (28.03.2022 r.) Aspects of Romantic Love: Perceptions on Love and Marriage. Notion Press. ISBN 9798885554138.

Bùtnowé lënczi

[edicëjô | edituj kòd]

Commons: Miłota – Zbiérk òdjimków na Wikimedia Commons