Bernard Zëchta

Z Wikipedia

Bernat Zëchta (Sëchta) (pl: Bernard Sychta) (ùr. 1907 w Pùzdrowie) - ksądz, etnograf, słowôrznik, kaszëbista. Ùrobił scenowi dokôzë historiczné, np. Gwiôzdka ze Gduńska (1930, 1938) i Spiącé wojsko (1937) czë òbëczajne: Hanka są żeni (1937) ë Dzewczã i miedza (1938). Wôżny je jegò Słownik gwar kaszubskich na tle kultury ludowej t. I-VII, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1967-76. Ten słowôrz gwar kaszëbsczich òbjimô tekstë ò roscëznie i zwierzëznie czë demónach, czarzënowé, ò pòwstôwaniu swiata (ajtiologiczné) ë ò „swiece na òpak”. Są w nim téż podaniô historiczné (np. o spiącëch ricerzach), nôtërné (np. ò maniewidach, krôsniãtach, mòrach, stolemach), demónologòwé (np. ò diôbłach), ò czarownicach i farmazónach itd. Słowôrz Zëchtë òbjimô m.jin. 8 tës. gôdk i 4 tës. frazeologizmów, wiele tekstów piesni, òpòwiescy, anegdot, a téż tãgódk. To béł doctor honoris causa Gduńsczégò Ùniwersytetu. Òn ùmarł w 1982 rokù w Gduńskù, a pòchòwóny je w Pelplinie.

To je blós ùzémk artikla. Rôczimë do jegò rozwicégò.